فرزندم هیچ انگیزه برای درس خواندن و ادامه تحصیل ندارد چه باید بکنیم؟

قبل از آنکه بگویییم انگیزه ندارد، باید بگوییم چه انگیزه ای به او داده ایم

تا درس بخواند. خانواده ها دائم به نصیحت و سرزنش می پرداذند تا اینکه

انگیزه ایجاد کنند، اگر تشویق هم می کنند روی هیچ اصول و منطقی نیست

و شاید بیشتر شبیه یک باج دادن باشد و در شرایطی هم آنقدر کم و زیاد

می شود که فرزند را دچار ابهام و سردرگمی می کند، مثلا برای یک نمره بیست

دوچرخه داده می شود ولی برای یک سال قبولی شاید چیزی کم تر از دوچرخه

و… . مرحله بعد اینکه امروزه باید برای فرزندان خود هدف ایجاد نماییم،

برای چهدرس می خواند و هدفش از درس خواندن چیست؟

و آیا هدف همین است که ما را

خوشحال کند یا چیز دیگر است؟

و چشم انداز آینده را چگونه تصور می کند؟

آیا به آینده خود خوشبین است؟

و درس  می تواند او را اقناع کند و یا فقط برای خواندن و نوشتن باید به مدرسه برود؟

و اگر معلم یا دوستان پدر و مادر خود را می بیند که دارای مدارج دانشگاهی هستند

و یا به شغل های دیگر رو آورده اند چقدر حرف ما تاثیرپذیر است؟ وقتی در

جامعه می بینید که بدون درس خواندن هم می شود به شغل و مال و ثروت رسید

چگونه باید انگیزه ایجاد گردد؟ و اگر دوستان او هم ترک تحصیل کرده باشند و توانسته باشند

صاحب شغل و درآمدی بالا شوند چه انگیزه ای باید به او داده شود؟

تنها کاری که از دست ما ساخته است، بعد از ایجاد هدف او را توجیه نماییم

که تمام شغل هایی که باید در آینده کسب نماید، در آموزش و پرورش ایجاد

شده است.

اگر توانایی درس خواندن در دروس حفظی یا استدلالی را ندارد،

چه اشکالی دارد او به رشته فنی و حرفه ای و یا کار و دانش

برود و صاحب مهارت با مدرک گردد.

البته بعضی از سخت گیری بیخود مدرسه و خانواده هم باعث

بیزاری و بی انگیزه گی می شود و در این میان همه کسانی

که استعداد و توانایی بالایی ندارند دلیلی با دیگران مقایسه شوند

و دائم در کلاس و یا منزل تحقیر شوند باید متناسب با استعدادو توانایی

وارد رشته دلخواه شوند که حداقل بتواننتد فردا در جامعه هم مدرک داشته باشند

و هم یک شغل خوب و مفید.

همیشه باید برای مثال عینی انسان های فرهیخته و درس خوان و هنرمند را مثال زد.